Η “Μάνα” της Καισαριανής

Η Ευτυχία γεννήθηκε από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Γνώρισε την προσφυγιά με τις ανείπωτες δυσκολίες και στερήσεις, τον ανερχόμενο φασισμό, τον ελληνο-ιταλικό πόλεμο και την γερμανοφασιστική κατοχή με τις συνέπειές της. Δεκαπεντάχρονη ακόμα, εντάσσεται στην ΕΠΟΝ Καισαριανής και αγωνίζεται μέσα από τις γραμμές του εφεδρικού ΕΛΑΣ, όπου φανερώνει τις αρετές και τις ικανότητές της σε όλα τα επίπεδα του αγώνα. Έχει ήδη ανεπτυγμένα τα αισθήματα αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και συντροφικότητας, την διακρίνει τόλμη, αφοβία και αγωνιστικό πάθος· μαχήτρια επιδέξια, με το δάκτυλο στη σκανδάλη και τα φισεκλίκια σταυρωτά στο στήθος της. Η παρουσία της είναι παντού, στις μάχες και στις επιδρομές κατά των Γερμανοτσολιάδων, στη μεταφορά και την περίθαλψη των τραυματιών. Λέγεται ότι τραυματισμένη η ίδια μετέφερε τραυματία. Βρισκόταν δίπλα στους δεινοπαθούντες, ανάμεσα στις λαϊκές μάζες, εμψυχώνοντάς τες με το παράδειγμα της προσφοράς και της αυτοθυσίας. Από την πρώτη στιγμή κατακτά την αγάπη και την εμπιστοσύνη των μεγάλων και της Νεολαίας του Καισαριανιώτικου λαού. Η Ευτυχία με την πρωτοπόρα δράση της καταξιώνεται στη συνείδηση του λαού· και αυτή την ηρώισσα παιδούλα ονόμασαν «Μάνα της Καισαριανής».